Training Authentiek Leiderschap SHARE (level 3)

Je weet wat je had willen zeggen in dat overleg van gisteren, maar je hield je in. Je weet welke grens je al maanden niet stelt, met die ene collega, die ene manager, die ene medewerker die steeds net iets te ver gaat. Je weet welke positie jou toekomt, in het MT, in de organisatie, in je vakgebied. Maar je vraagt er niet om.

Niet omdat je de moed niet hebt. Maar omdat er iets dieper zit. Iets wat al veel langer in je zit dan je huidige functie of dit traject.

De angst om te veel te zijn. Het schuldgevoel als je voor jezelf kiest. De overtuiging, ergens onderin, dat ruimte innemen ten koste gaat van anderen. Dat zichtbaar zijn gevaarlijk is. Je hebt geleerd: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Wie je werkelijk bent, is dus niet helemaal welkom.

Dat is de pijn achter de pijn. Niet dat je niet weet wie je bent. Maar dat je jezelf niet volledig toestaat te zijn wie je bent, ook niet nu je het wel weet. Dit is het stuk waar de meeste mensen niet over praten. Maar ik zie het bij vrijwel iedereen die bij mij aanklopt. En ik herken het, want ik heb het zelf ook jaren meegedragen.

Je bent niet meer wie je was. Maar je handelt er nog niet altijd naar.

En zolang dat zo is, geef je het beste wat in je zit geen kans.

Niet de vrijheid van meer vakantiedagen of minder vergaderingen. De vrijheid om volledig jezelf te zijn, ook op het werk. Ook in moeilijke gesprekken. Ook als anderen er even ongemakkelijk van worden.

Stel je voor hoe het is om een grens te stellen en daarna gewoon door te gaan met je dag. Geen uur nadenken of je het goed hebt gedaan. Het gesprek dat al weken pruttelt voer je vanuit rust, niet vanuit opgekropte spanning. En in dat gesprek ben je er echt, helemaal, zonder dat een deel van je alvast bezig is met wat de ander van je denkt.

Stel je voor hoe het voelt om in het MT-overleg jouw visie in te brengen, zonder hem eerst drie keer in je hoofd af te zwakken. Om bij een presentatie de ruimte te voelen en er ook echt in te staan. Om positie in te nemen, niet omdat je jezelf ertoe dwingt, maar omdat het gewoon van jou is.

Leidinggeven dat voelt als thuiskomen in plaats van presteren. Geen geschakel meer tussen wie je bent en wie je denkt te moeten zijn. Geen wachten meer op toestemming die niemand je gaat geven.

Dat verlangen heeft ook een buitenkant

Want volledig verschijnen blijft niet binnen. Het verandert hoe de wereld je ziet en wat je wereld je teruggeeft.

Je naam valt in de kamers waar jij niet bent. Bij die ene functie die vrijkomt, bij dat project dat ertoe doet, bij de vraag wie dit gaat trekken. Je wordt gevraagd, in plaats van dat je jezelf voorzichtig aanbiedt. De stap die je al jaren ziet liggen maar net niet durft te claimen, wordt ineens logisch. Voor jou, en voor de mensen die erover gaan.

Je wordt iemand naar wie geluisterd wordt. Niet de hardste stem in de ruimte, maar de stem die telt. Je deelt wat je ziet, je neemt een standpunt in en mensen onthouden het. Stap voor stap word je geen meeloper meer in de besluitvorming, maar iemand die de richting mee bepaalt. Een autoriteit, in jouw woord, met jouw verhaal.

Van klein houden naar voluit leven. Van weten naar doen. Van bijna jezelf naar volledig jezelf.

AL-SHARE is geen traject waarin je opnieuw uitzoekt wie je bent. Dat weet je al. SHARE is het traject waarin je leert om daar ook volledig in te staan.

Niet door harder je best te doen, maar door de patronen te doorbreken die je er nog van weerhouden. De hardnekkige, vertrouwde patronen die er al waren voor je begon aan CARE en DARE, en die af en toe nog steeds opduiken. Niet omdat je niet gegroeid bent. Sommige patronen zitten gewoon dieper dan zelfkennis alleen kan bereiken en vragen om ander werk.

Dit is het werk waar ik voor doe wat ik doe. Het moment waarop iemand stopt met zichzelf inhouden en volledig zichzelf durft te zijn.

In SHARE werk je aan het laatste stuk. Het stuk dat het verschil maakt tussen iemand die weet wie hij is en iemand die daar ook volledig naar leeft en leidt.

In AL-SHARE leer je:

Maar meer dan wat je leert, gaat het om wie je wordt. De leider die niet langer wacht op toestemming. Die zegt wat gezegd moet worden en staat waar hij of zij staat. Niet met bravour, maar met rust. Omdat jij je authentieke zelf durft te zijn.

De wereld heeft geen behoefte aan een ingehouden versie van jou.

Het bijzondere aan dit werk is dat het zich niet laat opsluiten in één gebied van je leven. Je verandert niet één gewoonte of één vaardigheid. Je verandert hoe je in alles staat. En dat waaiert uit.

Op je werk verandert de dynamiek. Je team weet waar het aan toe is, omdat jij zegt wat je bedoelt en staat waar je staat. Je lekt geen energie meer aan jezelf inhouden, dus er blijft meer over voor wat er werkelijk toe doet. Een leider die volledig staat in wie hij is, nodigt iedereen om hem heen uit om hetzelfde te doen. Authenticiteit aan de top werkt aanstekelijk. Je wordt gevraagd voor de rol en het project, niet omdat je harder lobbyt, maar omdat je zichtbaar bent geworden in wie je bent. Je onderhandelt over wat je waard bent zonder jezelf eerst klein te praten.

De onrust die je gewend bent geraakt, zakt weg. Je staat ’s ochtends op en je bent dezelfde persoon als die ’s avonds thuiskomt. Geen twee versies van jezelf meer, één voor het werk en één voor thuis. Je vertrouwt weer op je eigen oordeel en je handelt ernaar. Twijfel maakt plaats voor een rustige zekerheid die niet hoeft te worden bewezen.

En dan is er die diepere laag, de honger die je zelden hardop benoemt. Je wilt niet alleen beter functioneren. Je wilt het gevoel dat je leeft zoals het bedoeld is. Dat je talent en energie ergens toe dienen. Zolang je jezelf inhoudt, blijft dat gevoel net buiten bereik. Volledig jezelf zijn brengt het binnen handbereik

Dit is waarom SHARE geen training is die je even volgt en weer afvinkt. Het zet iets in beweging dat blijft bewegen, in elk gebied van je leven.